سکته مغزی: یک وضعیت اورژانسی

سکته مغزی: یک اورژانس پزشکی

سکته مغزی زمانی اتفاق می افتد که خون رسانی به بخشی از مغز قطع یا کاهش می یابد و از دریافت اکسیژن و مواد مغذی بافت مغز جلوگیری می کند. سلول های مغز در عرض چند دقیقه شروع به مردن می کنند. سکته مغزی یک اورژانس پزشکی است و درمان فوری بسیار مهم است. اقدام به موقع می تواند آسیب مغزی و سایر عوارض را کاهش دهد. درمان‌های مؤثر می‌تواند به پیشگیری از ناتوانی ناشی از سکته کمک کند.

نکته مهم:

اگر شما یا کسی که همراه شماست سکته کرده باشد، لازم است به زمان شروع علائم توجه ویژه ای داشته باشید. برخی از گزینه های درمانی زمانی موثرتر هستند که بلافاصله پس از شروع سکته مغزی داده شوند. 

علائم و نشانه های سکته مغزی عبارتند از:

• مشکل در صحبت کردن و درک آنچه دیگران می گویند، ممکن است دچار سردرگمی، کلمات توهین آمیز یا مشکل در درک گفتار شوید.
• فلج یا بی حسی صورت، بازو یا پا، ممکن است دچار بی حسی، ضعف یا فلج ناگهانی در صورت، بازو یا پا شوید. اغلب فقط یک طرف بدن را تحت تأثیر قرار می دهد. سعی کنید همزمان هر دو دست خود را بالای سر ببرید. اگر یک دست شروع به افتادن کند، ممکن است دچار سکته شده باشید. همچنین زمانی که می خواهید لبخند بزنید، ممکن است یک طرف دهان شما آویزان شود.
• مشکلات بینایی در یک یا هر دو چشم، ممکن است به طور ناگهانی در یک یا هر دو چشم تاری یا سیاهی بینایی داشته باشید یا ممکن است دوتایی ببینید. سردرد. سردرد ناگهانی و شدید، که ممکن است با استفراغ، سرگیجه یا تغییر هوشیاری همراه باشد، ممکن است نشان دهنده سکته مغزی باشد.
• مشکل در راه رفتن، ممکن است زمین بخورید یا تعادل خود را از دست بدهید. همچنین ممکن است دچار سرگیجه ناگهانی شده باشید یا تعادل خود را ازدست بدهید.

درمان سریع برای سکته مغزی حیاتی است

سکته مغزی یک وضعیت پزشکی جدی است که نیاز به مراقبت های اورژانسی دارد. اگر شما یا کسی که همراه او هستید علائم سکته مغزی را نشان داد، فوراً با اورژانس (115) تماس بگیرید. میزان زمان از دست رفته برای مغز بسیار مهم است. در اینجا توجه به قانون F.A.S.T بسیار مهم است.

قانون F.A.S.T

قانون FAST را که شامل موارد زیر می باشد به این معنی است که اگر متوجه هریک از این نشانه ها در خود و یا اطرافیان شدید لازم است سریع ( FAST ) عمل کرده و با اورژانس تماس گرفته و به نزدیکترین بیمارستان محل زندگی مراجعه کرد. 

(FACE) افتادگی صورت: از فرد بخواهید لبخند بزند. افتادگی در یک یا هر دو طرف صورت نشانه ضعف یا فلج عضلانی است.

(ARMS) ضعف بازو: فردی که دچار سکته مغزی می شود اغلب در یک طرف بدن دچار ضعف عضلانی می شود. از فرد بخواهید بازوهای خود را بالا ببرد. اگر ضعف یک طرفه داشته باشند (و قبلاً آن را نداشته)، یک بازو بالاتر می‌ماند در حالی که دست دیگر آویزان می‌شود و به سمت پایین می‌افتد.

(SPEECH) مشکل در گفتار: سکته مغزی اغلب باعث می شود که فرد توانایی صحبت کردن خود را از دست بدهد. آن ها ممکن است در گفتارشان و انتخاب کلمات مناسب دچار مشکل شوند.

(TIME) زمان تماس با اورژانس: زمان بسیار مهم است، بنابراین برای دریافت کمک نباید منتظر ماند. در صورت امکان، به ساعت یا ساعت خود نگاه کنید و به یاد داشته باشید که چه زمانی علائم شروع می شود. گفتن زمان شروع علائم به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند به ارائه دهنده کمک کند تا بداند چه گزینه های درمانی برای فرد بهترین است.

دو نوع سکته مغزی وجود دارد:

• سکته مغزی ایسکمیک.
• سکته مغزی هموراژیک.

سکته مغزی ایسکمیک

بیشتر سکته‌های مغزی سکته‌های ایسکمیک هستند. سکته مغزی ایسکمیک زمانی رخ می‌دهد که لخته‌های خون یا سایر ذرات، رگ‌های خونی مغز را مسدود کنند. رسوبات چربی به نام پلاک نیز می توانند با تجمع در رگ های خونی باعث انسداد شوند.

سکته مغزی هموراژیک

سکته هموراژیک زمانی اتفاق می‌افتد که یک سرخرگ در مغز خون نشت کند یا پاره شود (باز شود). خون نشت‌شده فشار زیادی به سلول‌های مغز وارد می‌کند که به آنها آسیب می‌رساند. فشار خون بالا و آنوریسم - برآمدگی‌های بالون مانند در یک سرخرگ که می‌توانند کشیده و ترکیده شوند - نمونه‌هایی از شرایطی هستند که می‌توانند باعث سکته مغزی هموراژیک شوند.

چه کسانی دچار سکته مغزی می شوند؟

هر کسی ممکن است دچار سکته مغزی شود، از کودکان گرفته تا بزرگسالان، اما برخی از افراد بیشتر در معرض خطر هستند. سکته مغزی در سنین بالاتر شایع تر است (حدود دو سوم سکته ها در افراد بالای 65 سال اتفاق می افتد). همچنین شرایط پزشکی خاصی وجود دارد که خطر سکته را افزایش می دهد، از جمله فشار خون بالا، کلسترول بالا (هیپرلیپیدمی)، دیابت نوع 2، و افرادی که سابقه سکته مغزی، حمله قلبی یا ریتم های نامنظم قلب مانند فیبریلاسیون دهلیزی دارند.

سکته مغزی چقدر شایع است؟

سکته مغزی بسیار رایج است. در سراسر جهان، سکته مغزی رتبه دوم را در میان علل اصلی مرگ و میر دارد. در ایالات متحده، سکته مغزی پنجمین علت مرگ و میر است. سکته مغزی نیز یکی از علل اصلی ناتوانی در سراسر جهان است.

سکته مغزی چگونه تشخیص داده می شود؟

یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند سکته مغزی را با استفاده از ترکیبی از معاینه، تصویربرداری تشخیصی و سایر آزمایش ها تشخیص دهد. در طول معاینه عصبی، یک ارائه دهنده از شما می خواهد وظایف خاصی را انجام دهید یا به سوالات پاسخ دهید. همانطور که شما این وظایف را انجام می دهید یا به این سوالات پاسخ می دهید، ارائه دهنده به دنبال علائم آشکاری می گردد که نشان دهنده مشکل در نحوه عملکرد بخشی از مغز است که از طریق آنها می تواند وجود سکته را تشخیص دهد. 

متداول‌ترین آزمایش‌هایی که توسط ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی در موارد مشکوک به سکته مغزی انجام می‌شود عبارتند از:

•  (CT) اسکن، آزمایش خون.
• (جستجوی علائم عفونت یا آسیب قلبی، بررسی توانایی لخته شدن و سطح قند خون، آزمایش عملکرد کلیه ها و کبد و غیره).
• الکتروکاردیوگرام (به اختصار ECG یا EKG) برای اطمینان از اینکه مشکل قلبی منبع مشکل نیست.
•  (MRI).

چه داروها یا درمان هایی در بیماران سکته مغزی استفاده می شود؟

داروها و درمان های مورد استفاده بسته به نوع سکته مغزی و مدت زمان دریافت درمان پس از سکته مغزی متفاوت است. همچنین درمان های طولانی مدت برای سکته مغزی وجود دارد. اینها در روزها و ماه‌های پس از درمان اورژانسی که با تهدید فوری سکته مغزی مقابله می‌کند، اتفاق می‌افتد. به طور کلی، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی بهترین فردی است نوع درمان را توصیه می‌کند. آن‌ها می‌توانند اطلاعاتی را که ارائه می‌کنند، از جمله سابقه پزشکی، شرایط شخصی و موارد دیگر، متناسب با وضعیت شما مطابقت دهند. 

در پایان می توان گفت که سکته مغزی یک وضعیت اورژانسی است و در صورت وجود علائم، لازم است بدون اتلاف وقت با اورژانس تماس برقرار کرد. جورسرویس می تواند در سریع ترین زمان ممکن آمبولانس های خصوصی را به صورت هوایی و زمینی برای انتقال بیمار به بیمارستان در تمامی شهرها اعزام نماید. کافیست که درخواست خود را در سایت جورسرویس ثبت نمایید.