از کجا بفهمیم که بخاری درست نصب شده

 

مقاله شامل توضیحاتی در مورد توصیه‌های ایمنی نصب بخاری گازی بود. برخی از مهم‌ترین توصیه‌ها عبارت بودند از:

 

- در زمستان دریچه‌ی کولر را ببندید تا از عملکرد غلط دودکش جلوگیری شود.

 

- از شومینه به‌عنوان وسیله‌ی گرمایشی استفاده نکنید زیرا می‌تواند منجر به مسمومیت و آتش‌سوزی شود. 

 

- از دودکش‌های آکاردئونی استفاده نکنید زیرا ممکن است مشکلاتی را ایجاد کنند.

 

 

 

 

 

یکی دیگر از معایب استفاده از شومینه به عنوان وسیله گرمایشی اتلاف بسیار بالای انرژی حرارتی توسط آن است. 

 

همچنین در شومینه به دلیل اینکه عمل احتراق در محیط باز انجام می‌شود، خطر آتش‌سوزی بر اثر بازی کودکان نیز بسیار بالاست.

 

بنابراین توصیه می‌شود که از شومینه تنها در زمان‌هایی که هوشیار هستید و محیط را تحت نظر دارید، استفاده شود. همچنین برای افزایش ایمنی مکان می‌توان از سنسور حساس به گاز CO استفاده کرد.

 

استفاده از دودکش‌هایی که از لوله‌های آکوردئونی ساخته شده‌اند، توصیه نمی‌شود. زیرا این نوع دودکش‌ها به دلیل استحکام ناکافی، پس از مدتی سوراخ می‌شوند و محصولات احتراق را به محیط باز می‌گردانند. همچنین ممکن است باعث ایجاد پیچ‌وخم‌های نامناسب شوند.

 

 

از کلاهک های H در پشت بام به جای کلاهک تکی استفاده کنید. نصب کلاهک H برای وسایلی مانند موتورخانه که دارای نرخ حرارتی بالایی هستند، مناسب تر از کلاهک تکی است.

 

عبور دادن لوله‌های دودکش از درزهای انقطاع ممنوع است، زیرا در این فضا امکان نصب صحیح دودکش وجود ندارد و ممکن است گازهای سمی وارد واحدهای مسکونی شوند.

 

استفاده از بخاری‌های فاقد دودکش در فضاهای باز و پررفت‌وآمد مجاز است، بشرط رعایت استانداردهای صحیح برای نصب آن. اما استفاده از این بخاری‌ها در اتاق‌های کوچک مثل حمام و اتاق خواب ممنوع است.

 

طبق استاندارد ملی ایران با شماره 1 ISIRI7268 استفاده از بخاری‌های فاقد دودکش غیرقانونی است.

 

 

 

 

استفاده از دودکش مشترک برای چند وسیله‌ی گازسوز توصیه نمی‌شود و بهتر است هر وسیله دارای دودکش جداگانه‌ای باشد. 

 

بدنه‌ی بخاری می‌تواند با استفاده از عایق‌های غیرقابل اشتعال مانند فویل پوشش داده شود.

 

قرار دادن سر دودکش در داخل سطل آب ممنوع است زیرا محصولات سوخت و ساز در آب حل نمی‌شوند.

 

خارج کردن لوله‌ها از پنجره یا دیوار توصیه نمی‌شود اما در صورت نیاز موقت و با رعایت شرایط انجام می‌شود. 

 

سایر توصیه‌ها مانند عایق‌بندی لوله‌ها، نصب سنسور CO، جلوگیری از نصب افقی دودکش و... نیز بازنویسی شدند.

 

 

 

 

هنگام نصب بخاری به این موارد زیر توجه کنید:

 

- فاصله دودکش تا دهانه بخاری باید خیلی کم باشد.

 

- وسایلی مانند بخاری، آب‌گرم‌کن و پکیج که در کف نصب می‌شوند باید از اطراف فاصله 45 سانتی‌متر و از بالا فاصله 75 سانتی‌متر داشته باشند.

 

- فاصله اجاق گاز خانگی از بالا باید 75 سانتی‌متر باشد. 

 

- فاصله بخاری دیواری از اطراف و بالا باید 100 سانتی‌متر باشد.

 

علاوه بر این، توصیه می‌شود طول شیلنگ‌های گاز از 120 سانتی‌متر تجاوز نکند و از شیلنگ‌های بلند استفاده نشود. شیلنگ‌ها نیز باید محکم شوند.

 

 

 

برای اتصال اجاق گاز و بخاری به سیستم لوله‌کشی، از شیلنگ‌های لاستیکی استاندارد مخصوص گاز استفاده شود. 

 

طول شیلنگ‌های گاز نباید از 120 سانتی‌متر تجاوز کند.

 

استفاده از شیلنگ‌های بلند برای رساندن گاز به نقاط مختلف منزل منع شده است.

 

برای محکم کردن شیلنگ‌های گاز باید از بست‌های فلزی مناسب استفاده شود.

 

الزامی است شیلنگ‌های لاستیکی گاز مورد بررسی قرار گیرد تا در صورت وجود نقص یا فرسودگی، تعویض شوند.

 

همچنین توصیه شده است نکات ایمنی نصب دودکش به‌طور کامل مورد مطالعه قرار گیرد.

 

 

 

 

برای اطمینان از عملکرد صحیح دودکش، سه تست زیر را انجام دهید:

 

1- به دودکش دست بزنید و آن را لمس کنید. اگر دودکش سرد بود، نشانه‌ای است که محصولات احتراق به طور کامل از آن خارج نمی‌شود.

 

2- شعله شمع یا کبریت را در محل دریچه و مبدأ دودکش قرار دهید. شعله باید به سمت داخل دودکش هدایت شود. اگر تغییری پیش نیاید نشانه‌ای بر عدم مکش مناسب دودکش است.  

 

3- مسیر دودکش را از پشت بام تا محل دریچه با وزنه و طناب بررسی کنید تا مطمئن شوید باز است.

 

 

 

 

استانداردهای صحیح نصب دودکش وسایل گازسوز عبارت است از:

 

- دودکش باید فاقد هرگونه منفذ یا نشتی باشد و از مصالح مقاوم ساخته شده باشد.

 

- دارای کلاهک H شکل در پشت بام باشد. 

 

- فاصله‌ی وسیله‌ی گازسوز تا بام حداقل 60 سانتیمتر باشد.

 

- قطر دودکش برابر یا بزرگتر از قطر خروجی وسیله باشد.

 

- شیب لوله‌های افقی رو به بالا و طول عمودی‌شان سه برابر طول افقی باشد. 

 

- هر وسیله دارای دودکش مجزا باشد.

 

- دودکش از حمام و فضاهای بسته عبور ندهد.

 

- در تعبیه دودکش از زانویی یا پیچ‌وخم بیش از حد اجتناب شود.

 

 

 

 

 

 

استانداردهای صحیح نصب دودکش وسایل گازسوز عبارت است از:

 

- دودکش باید فاقد هرگونه منفذ یا نشتی باشد و از مصالح مقاوم ساخته شده باشد.

 

- دارای کلاهک H شکل در پشت بام باشد. 

 

- فاصله‌ی وسیله‌ی گازسوز تا بام حداقل 60 سانتیمتر باشد.

 

- قطر دودکش برابر یا بزرگتر از قطر خروجی وسیله باشد.

 

- شیب لوله‌های افقی رو به بالا و طول عمودی‌شان سه برابر طول افقی باشد. 

 

- هر وسیله دارای دودکش مجزا باشد.

 

- دودکش از حمام و فضاهای بسته عبور ندهد.

 

- در تعبیه دودکش از زانویی یا پیچ‌وخم بیش از حد اجتناب شود.

 

 

 

 

 

در نصب دستگاه‌هایی مانند پکیج و آبگرمکن که ظرفیت حرارتی بالایی دارند باید موارد زیر رعایت شود:

 

- استانداردها و دستورالعمل‌های تولیدکننده برای نصب رعایت شود.

 

- در فضاهای کمتر از 60 متر مربع نصب این وسایل ممنوع است مگر اینکه تهویه مناسب فراهم شود.

 

قبل از متصل کردن بخاری به دودکش باید از ظرفیت مکش دودکش اطمینان حاصل شود. برای این منظور می‌توان مواد قابل اشتعالی را داخل محفظه قرار داد و سوخت. اگر دودکش نتوانست تمام دود و گازها را خارج کند، از قدرت مکش کافی برخوردار نیست.

 

 

 

 

برای اطمینان از خروج صحیح محصولات احتراق، لوله خروجی دودکش را که در فضای بسته قرار دارد لمس کنید. 

 

اگر دودکش داغ بود نشانه عبور صحیح گازهای سمی است. در غیر این صورت باید عیب‌یابی شود.

 

علل احتمالی سرد شدن دودکش عبارتند از:

 

- نصب غیراصولی و خارج از استانداردها

 

- کمبود اکسیژن محیط

 

- سرمای بیش از حد 

 

- جریان‌هوای شدید

 

بنابراین توصیه می‌شود دودکش به درستی طراحی و نصب شود تا از خطرات احتمالی جلوگیری شود.

 

 

 

 

 

- سرمای شدید می‌تواند باعث شود حرارت از دیواره‌های دودکش خارج شود. پس از انتقال سرما به بدنه دودکش، محصولات احتراق سنگین‌تر می‌شوند و از دودکش خارج نمی‌شوند.

 

- بادهای شدید می‌توانند ورودی هوا را به داخل دودکش ایجاد کنند و دود و گازها را به درون محیط برگردانند. 

 

بنابراین توصیه می‌شود دودکش‌های فلزی عایق‌بندی شوند. همچنین دودکش تا پشت‌بام امتداد یابد و بر روی آن کلاهک نصب شود. همچنین فاصله‌ی مناسب از دیوارها حفظ شود.

 

 

 

 

 

علائم مسمومیت با منواکسید کربن شبیه به علائم سرماخوردگی است. افراد مسموم شده اغلب فکر می‌کنند بیمار شده‌اند و تمایل به استراحت دارند.

 

علائم مسمومیت عبارتند از:

 

- سردرد

 

- ضعف جسمانی 

 

- سرگیجه

 

- تهوع و استفراغ

 

- خمیازه زیاد

 

- کاهش دید 

 

- خواب‌آلودگی

 

- خستگی

 

- کاهش قدرت عضلانی

 

در صورت مشاهده هریک از این علائم باید فوراً از فضای آلوده خارج شد. تاخیر می‌تواند به مسمومیت شدید منجر شود.