خدمات پیش بیمارستانی تروما از نظر سازمان جهانی بهداشت

سازمان جهانی بهداشت 

سازمان بهداشت جهانی (WHO) در سال 1948 به عنوان یک آژانس تخصصی سازمان ملل متحد (UN) تأسیس شد که به عنوان مرجع هدایت و هماهنگ کننده در مسائل بین المللی بهداشت و سلامت عمومی اقدام می کند. یکی از وظایف قانون اساسی WHO ارائه اطلاعات و توصیه های عینی و قابل اعتماد در زمینه سلامت انسان است. برای پاسخگویی به نیازهای کشورهای عضو در تمام سطوح توسعه، WHO دستورالعمل‌های عملی، کتاب‌های راهنما و مواد آموزشی را برای دسته‌های خاصی از کارکنان بهداشتی منتشر می‌کند. دستورالعمل ها و استانداردهای بین المللی قابل اجرا؛ بررسی و تحلیل سیاست‌ها، برنامه‌ها و تحقیقات سلامت؛ و گزارش های اجماع پیشرفته ای برای تصمیم گیرندگان ارائه می دهد. این کتاب‌ها با فعالیت‌های اولویت‌بندی سازمان، شامل پیشگیری و کنترل بیماری، توسعه سیستم‌های بهداشتی عادلانه مبتنی بر مراقبت‌های بهداشتی اولیه، و ارتقای سلامت افراد و جوامع مرتبط هستند. "پیشرفت به سوی سلامت بهتر برای همه" همچنین مستلزم انتشار و تبادل جهانی اطلاعات است که بر دانش و تجربه همه کشورهای عضو WHO و همکاری رهبران جهانی در بهداشت عمومی و علوم زیست پزشکی متکی است. دستورالعمل مربوط به خدمات پیش بیمارستانی تروما نیز یکی دیگر از دستورالعملهایی می باشد که توسط سازمان جهانی بهداشت با کمک کشورهای عضو آن تدوین و منتشر شده است که در اینجا به خلاصه ای از نکات آن پرداخته می شود. 

خدمات پیش بیمارستانی تروما 

ظرفیت ارائه سطح اولیه مراقبت های پزشکی در بسیاری از نقاط جهان وجود ندارد. در سال 2000، گروهی از کارشناسان بین‌المللی با حضور در نشست ویژه‌ای که توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) در ژنو برگزار شد، توافق کردند که نیاز مبرمی به تقویت کیفیت و در دسترس بودن سیستم‌های مراقبت از تروما پیش بیمارستانی در سراسر جهان وجود دارد. برای دستیابی به این هدف. آنها پیشنهاداتی را ارائه دادند که استراتژی های اصلی، تجهیزات و ساختارهای سازمانی مورد نیاز برای ایجاد سیستم های مراقبت پیش بیمارستانی موثر و سازگار برای افراد آسیب دیده در سراسر جهان را شناسایی می کند. این سند تحقق این هدف است. بر روی امیدوارکننده‌ترین مداخلات و اجزای سیستم‌های مراقبت از تروما پیش بیمارستانی تمرکز می‌کند، به‌ویژه آن‌هایی که به حداقل آموزش و نسبتاً کمی از نظر تجهیزات یا لوازم نیاز دارند. این عناصر می توانند و باید پایه و اساس هر سیستم مراقبت اضطراری را بدون توجه به سطح منابع موجود تشکیل دهند.

می توان گفت صدمات یکی از علل اصلی مرگ و میر و عوارض در سراسر جهان است. باری که صدمات بر دوش جوامع وارد می کند به ویژه در کشورهایی با منابع محدود زیاد است. مأموریت دپارتمان پیشگیری از جراحات و خشونت در سازمان جهانی بهداشت (WHO) نه تنها پیشگیری از صدمات و خشونت، بلکه کاهش پیامدهای آن و ارتقای کیفیت زندگی افراد دارای معلولیت است. این بخش تشخیص می دهد که مراقبت های پیش بیمارستانی افرادی که مجروح شده اند جنبه مهمی از این هدف است، بنابراین یک گروه کاری از کارشناسان تشکیل شد تا سندی را تدوین کند که مفاهیم کلیدی برای توسعه سیستم های مراقبت تروما پیش بیمارستانی را تشریح کند. این برنامه برای ترویج ارزش‌های اصلی سادگی، پایداری، عملی بودن، کارایی و انعطاف‌پذیری طراحی شده است. توصیه‌های موجود در آن برای استفاده افراد و گروه‌هایی که در سطوح توسعه سیاست و اجرا کار می‌کنند در نظر گرفته شده است. برخی ممکن است استدلال کنند که اقدامات پیشنهادی در این سند بسیار اساسی هستند. با این حال، شواهد کمی وجود دارد که رویکردهای پیشرفته‌تر و پرهزینه‌تر برای مراقبت‌های پیش بیمارستانی ذاتاً بر درمان‌های ارزان‌تر اما مؤثر برتری دارند. با حصول اطمینان از اینکه افراد آسیب دیده شدید در عرض چند دقیقه از آسیب دیدگی مراقبت های ساده اما پایدار دریافت می کنند، کارهای قابل توجهی ممکن است حاصل شود. در قلب این سند این تصور وجود دارد که تماشاگران منتخب، داوطلبان جامعه و سایر شهروندان با حداقل آموزش، کار در هماهنگی با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی حرفه ای و ساختارهای مراقبت پزشکی رسمی، می توانند مراقبت های پیش بیمارستانی تروما به صورت موثر و پایدار را بدون توجه به سطح منابع کشور انجام دهند.

اجزای اصلی هر سیستم مراقبت پیش بیمارستانی موثر باید دارای عناصر اصلی اداری و برنامه‌ای باشد. در صورت وجود، خدمات اورژانس پزشکی موجود در یک کشور یا منطقه باید با نظر رهبران جامعه و اعضای جمعیتی که به آن خدمت می‌کنند مورد استفاده و تقویت قرار گیرد. مدل‌های ساختاری مختلفی در سیستم های مراقبت پیش بیمارستانی وجود دارد. سیستمی که برای یک منطقه خاص انتخاب می شود باید عوامل و منابع محلی را در نظر بگیرد. در سطح ملی، یک آژانس اصلی باید برای ترویج مراقبت های ترومایی پیش بیمارستانی تعیین شود. در برخی از کشورها، این نقش ممکن است توسط وزارت بهداشت ایفا شود در حالی که در برخی دیگر ممکن است در وزارت کشور، وزارت حمل و نقل یا جاهای دیگر اقامت داشته باشد. از آنجا که مراقبت پیش بیمارستانی در تروما شامل ایمنی عمومی و همچنین سلامت عمومی است، همکاری بین بخشی ضروری است. صرف نظر از اینکه یک سیستم مراقبت از تروما پیش بیمارستانی چقدر ساده یا پیچیده است، عناصر خاصی برای کاهش عوارض و مرگ و میر قابل پیشگیری ضروری هستند. این عناصر حداقل شامل ارتباط سریع و فعال سازی سیستم، پاسخ سریع سیستم هستند. و ارزیابی، درمان و انتقال افراد مجروح به مراکز رسمی مراقبت‌های بهداشتی، در صورت لزوم. در مناطق دورافتاده یا روستایی و در مناطق شهری بیشتر صادق است.

در جایی که هیچ سیستم مراقبت از تروما به صورت پیش بیمارستانی وجود نداشته باشد، اولین و ابتدایی‌ترین سطح یک سیستم را می‌توان با آموزش تکنیک‌های کمک‌های اولیه به اعضای جامعه ایجاد کرد. به این ارائه دهندگان خدمت می‌توان آموزش داد که شرایط اضطراری را تشخیص دهند، درخواست کمک کنند و تا زمانی که به طور رسمی آموزش ببینند، خدمات لازم را ارائه دهند، سپس پرسنل مراقبت های بهداشتی برای ارائه سایر مراقبت ها وارد عمل می شوند. حتی ممکن است بتوان کارگران با انگیزه یا کارمندان دولتی، رانندگان تاکسی یا رهبران جامعه را شناسایی کرد و آنها را برای ارائه سطح جامع تری از مراقبت های پیش بیمارستانی آموزش داد. به این گروه علاوه بر یادگیری طیف گسترده‌تری از مهارت‌های کمک‌های اولیه، اصول اولیه امداد و نجات و حمل و نقل ایمن را می‌توان آموزش داد. با این سطح آموزش، بسته‌ای از تجهیزات و لوازم ساده و دسترسی به وسیله نقلیه مناسب، این افراد می تواند سطح قابل قبولی از مراقبت تروما را در حین انتقال مصدوم به یک مرکز بهداشتی مناسب به صورت پیش بیمارستانی ارائه دهند. 

به طور خلاصه می توان گفت هر سال تقریباً 5 میلیون نفر در سراسر جهان بر اثر جراحات جان خود را از دست می دهند. صدمات ناشی از ترافیک جاده‌ای، خشونت بین فردی، سوختگی و غرق شدن از جمله 15 علت اصلی مرگ و میر در بین افراد 5 سال تا 44 سال می باشد. علاوه بر میلیون‌ها نفری که هر سال جان خود را از دست می‌دهند، میلیون‌ها نفر دیگر به‌طور موقت یا دائم از کار افتاده‌اند. انتظار می‌رود این آمار در سال‌های آینده افزایش یابد. صدمات، چه به دلیل تصادفات جاده ای، خشونت یا علل دیگر، نه تنها بر قربانی، بلکه بر خانواده او و اعضای جامعه اطراف نیز تأثیر می گذارد. صدمات خسارت اجتماعی و اقتصادی زیادی را بر جامعه تحمیل می کند. بار اقتصادی آسیب بسیار زیاد است، هم از نظر هزینه های مستقیم مراقبت های پزشکی و هم از نظر هزینه های اقتصادی غیرمستقیم. حتی برای مراقبت از یکی از اعضای خانواده یا خویشاوندان معلول مجبور به ترک کار می شوند. ساعت های بی شماری از بهره وری از دست می رود زیرا خانواده، دوستان و جامعه با مرگ یا ناتوانی عزیزان سازگار می شوند. میزان آسیب به ویژه در کشورهای در حال توسعه بالاست. عوامل متعددی در نرخ بالای صدمات در کشورهای در حال توسعه نقش دارند. این عوامل شامل محیط‌ها و محل‌های کار خطرناک، نابرابری‌های درآمدی و جنسیتی، طراحی نامناسب جاده‌ها، اجرای ناکافی مقررات راهنمایی و رانندگی، وسایل نقلیه موتوری نامناسب، سوء مصرف الکل می باشد.

در هر جامعه ای وجود سیستم های اورژانسی خدمات رسانی در موارد وقوع حادثه می تواند از بسیاری از تلفات جانی و مالی پیشگیری کند. آمبولانس خصوصی در کرمانشاه نیز توسط شرکت جورسرویس می تواند در هرساعت یا زمانی از شبانه روز در خدمت شهروندان باشد.