تورم غدد بناگوشی ( اوریون )

قبل از شروع برنامه واکسیناسیون اوریون ایالات متحده در سال 1967، سالانه حدود 186000 مورد گزارش می شد و موارد گزارش نشده بسیاری نیز رخ می داد. این بیماری عوارضی مانند ناشنوایی دائمی در کودکان و گاهی اوقات آنسفالیت ایجاد می‌کند که به ندرت می‌تواند منجر به مرگ شود. به دنبال اجرای خط مشی معمول واکسیناسیون دو دوز MMR، کاهش 99 درصدی موارد اوریون در ایالات متحده وجود داشت که در اوایل دهه 2000 هر سال تنها چند صد مورد گزارش شد. با این حال، از سال 2006، موارد اوریون با چندین سال اوج افزایش یافته است. از سال به سال، تعداد موارد اوریون می‌تواند از حدود چند صد تا چند هزار متغیر باشد، که اکثر موارد و شیوع در میان افرادی رخ می‌دهد که کاملاً واکسینه شده‌اند و در محیط‌های نزدیک یا جمعی هستند.

دوره انتقال

ویروس اوریون در دستگاه تنفسی فوقانی تکثیر می شود و از طریق تماس مستقیم با بزاق یا قطرات تنفسی فرد مبتلا به اوریون از فرد به فرد دیگر منتقل می شود. خطر انتشار ویروس هر چه بیشتر و نزدیک‌تر با فرد مبتلا به اوریون تماس داشته باشد افزایش می‌یابد. دوره عفونی از 2 روز قبل تا 5 روز پس از شروع پاروتیت در نظر گرفته می شود، اگرچه ویروس از بزاق 7 روز قبل و تا 9 روز پس از شروع پاروتیت جدا شده است. ویروس اوریون نیز تا 14 روز در ادرار و منی جدا شده است.

زمانی که فردی مبتلا به اوریون است، باید از زمان تشخیص بیماری تا 5 روز پس از شروع پاروتیت از تماس با دیگران خودداری کند و در صورت امکان از محل کار یا مدرسه در خانه بماند و در اتاقی جداگانه بماند.

عوارض

عوارض اوریون شامل اورکیت، اوفوریت، ورم پستان، مننژیت، آنسفالیت، پانکراتیت و کاهش شنوایی است. عوارض می تواند در غیاب پاروتیت رخ دهد و در بیماران واکسینه شده کمتر اتفاق می افتد. برخی از عوارض اوریون در میان بزرگسالان بیشتر از کودکان رخ می دهد.

اورکیت تقریباً در 30 درصد از بیماران اوریون مرد پس از بلوغ واکسینه نشده و 6 درصد از بیماران واکسینه نشده بروز می کند. در 60 تا 83 درصد مردان مبتلا به اورکیت اوریونی، تنها یک بیضه تحت تأثیر قرار می گیرد. ارکیت اوریون با ناباروری مرتبط نیست، اما ممکن است منجر به آتروفی بیضه و کاهش باروری شود. در میان بیماران اوریون زن نوجوان و بالغ در ایالات متحده در دوران پس از واکسن، میزان اوفوریت و ماستیت ≤1٪ بوده است. با این حال، تشخیص این عوارض ممکن است دشوارتر باشد و احتمالاً کمتر گزارش شده است. پانکراتیت، ناشنوایی، مننژیت و آنسفالیت در کمتر از 1% موارد در شیوع اخیر ایالات متحده گزارش شده است. مواردی از نفریت و میوکاردیت و سایر عواقب از جمله فلج، تشنج، فلج اعصاب جمجمه و هیدروسفالی در بیماران اوریون گزارش شده است اما بسیار نادر است. مرگ ناشی از اوریون بسیار نادر است. در طول شیوع اوریون اخیر هیچ مورد مرگ و میر مرتبط با اوریون در ایالات متحده گزارش نشده است.